Kandidaten

Alle aandacht in de pers heeft niet alleen veel reacties opgeleverd, maar ook nieuwe interviewkandidaten waarvan de oudste in 1916 is geboren. Sommige mensen hadden naar de verschillende radio-uitzendingen geluisterd die door het hele land gehouden werden, anderen hadden in de Metro en Spits over dit project gelezen en gereageerd. Maar de meeste kandidaten belden n.a.v. het artikel in de Telegraaf, zelfs mensen die op dat moment in Frankrijk op vakantie waren of in Frankrijk woonden. Ook kregen we foto-materiaal aangeboden waar we heel blij mee zijn omdat de meeste leden van de NSB hun spullen vernietigd hebben. Het IIAV is immers een archief waar alles van en over vrouwen bewaard wordt voor toekomstige generaties. Wat opviel waren het aantal telefoontjes van mannen. Zij wilden wel voor hun vrouw of moeder spreken. Ik hadtoch zeer duidelijk aangegeven, dat het ons om vrouwen ging. We willen de verhalen uit de mond van de vrouw die alles heeft meegemaakt horen. Sommige mannen gingen zelfs zover dat ze niet eens wilden luisteren als dat werd gezegd.
Maar ook even hulde op deze plaats aan de IIAV-medewerkers die standby stonden achter de informatiebalie van het IIAV, maar vooral hulde aan stagiaire Sara Tilstra, die alle mensen te woord stond, hun verhalen aanhoorde en indien nodig doorverwees naar de Werkgroep Herkenning. Dankzij haar werd ik in de gelegenheid gesteld om de kandidaten die zich aanmeldden, telefonisch van nadere informatie te voorzien en afspraken te kunnen maken.