Alle oproepen in de media zorgen voor verschillende reacties. Zo werd ik gebeld door iemand die mij vroeg of ik niet een einde zou kunnen maken aan het feit dat een bepaalde familie in een bepaald dorp nog steeds gestigmatiseerd werd vanwege het NSB-verleden van een familielid. Ook was er iemand die vroeg of ik wilde helpen om haar (mogelijk Duitse) vader te vinden. Helaas, helaas, op zulke moeilijke vragen weet ik niet zo maar een antwoord of oplossing te vinden. In het laatste geval verwijs ik uiteraard wel naar de Werkgroep Herkenning en de Vereniging van kinderen met een Duitse Vader. Maar voor het helpen met opsporen van vaders heb ik niet de tijd en de deskundigheid.
Er werd ook gereageerd door iemand die wel een vrouw kende met een NSB-verleden en van deze vrouw de naam en telefoonnummer door wilde geven. Van dat soort zaken ben ik helemaal niet gediend. Vrouwen dienen zichzelf aan te melden voor een interview en zijn daar vrouws genoeg voor. Als zij niet geinterviewd willen, worden, dan zullen zij daar hun reden(en) voor hebben, wat de reden(en) ook moge zijn. Ik respecteer zo'n beslissing en ga niet proberen iemand toch over te halen tot een interview.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Berichten
0 reacties:
Een reactie plaatsen